varumai

மீன்களும் அழுகின்றன

அணிவதற்கு ஆடை அற்று
உண்பதற்கு உணவு
அற்று
வாழ்வதற்கும் வழி
அற்று
தம் திரை கொண்டு
மானத்தை மட்டுமல்ல
வறுமையை கூட
பிறருக்கு மறைத்து
இறைவனிடம் மட்டும்
இரந்து வாழும்
பொறுமையின் சிகரமாம்
எம் சகோதரிகளின்
பரிதாப நிலை கண்டு,
வீட்டினுள் அழையா
விருந்தாளியாய்
நுழைந்து வெளியேற
மறுத்து கொடுங்கோல்
ஆட்சி புரியும்
வெ
ள்ளத்தின்
குடிமக்களாம்
மீன்களும் அழுகின்றன

மழைத்துளிகளுடன்
கலந்து விடும்
எமது மாந்தரின்
கண்ணீருக்கு
பதில் இவ்வுலகில்
இல்லாவிடினும்
மறுமையில்
எம் சமூக தலைமை
மாத்திரம் அல்ல
நாங்களும்
சொல்ல தயாராகுவோமா?